امروزه چسب های بافتی به دلیل مزایای زیادی که دارند در شاخه های مختلف پزشکی بسیار پرکاربرد شده اند. یکی از این چسب های بافتی پر کاربرد چسب NBCA می باشد. این چسب به تنهایی رادیولوسنت است و در تصویربرداری پزشکی وضوح مناسبی ندارد. به همین دلیل برای ایجاد کدورت رادیویی و کنترل زمان پلیمریزاسیون باید با یک ماده حاجب (لیپیودول) ترکیب شود. 

این چسب بافتی در واقع یک محلول آبکی است که در عرض 20 ثانیه در محیط فیزیولوژیک و بلافاصله در تماس با خون پلیمریزه و سفت می شود. به دلیل سفت شدن سریع چسب، از لحاظ فنی اعمال آن به صورت اندوسکوپیک مشکل است. بنابراین لازم است چسب NBCA با عامل روغنی لیپیودول رقیق شده و ترکیبی از هیستواکریل و لیپیودول برای تزریق استفاده شود.

نسبت رقیق شدن با توجه به کاربرد مورد نظر تعیین می شود مثلا وقتی نوک میکروکاتتر از محل خونریزی دور است و باید به نقاط انتهایی دسترسی پیدا کرد، ترکیب رقیق تری لازم است.  در واقع می توان گفت با تغییر نسبت چسب به لیپیودل، می توان سرعت سخت شدن را برای ضایعات مختلف کنترل کرد. 

لازم به ذکر است که بیمارانی که به ید حساسیت دارند نباید از این روش درمانی استفاده کنند چون لیپیودول یک امولسیون روغنی ید دار شده است.